•  
  •  
  •  
  •  

IDFA Shorts: Remnants

IDFA

De wonderschone landschappen in deze poëtische films dragen raadselachtige herinneringen aan andere tijden.

2 Pasolini

Het liefst wilde Pier Paolo Pasolini zijn film over Jezus, Il vangelo secondo Matteo (1964), opnemen in het Heilige Land zelf. Na een locatiebezoek werd duidelijk dat dat niet mogelijk was: de moderne wereld was er op te veel plekken zichtbaar. Andrej Ujica verweeft de beelden van dat bezoek, waarin Pasolini samen met zijn Vaticaanse adviseur Don Andrea Carraro het woestijnlandschap bewondert, met beelden uit Il vangelo secondo Matteo.

Galb’Echaouf

“Ik ga niets zeggen, ik kan er niet meer over praten”, zegt een oude man in een tent in een woestijn. We zien een desolaat landschap vol ruïnes en hopen steen. Het wekt de indruk dat zich hier in het verleden een tragedie heeft afgespeeld. De oude man praat niet meer, maar een poëtische voiceover vertelt hoe, lang geleden, een lange nacht zich voordeed als de dag. Daardoor verdwenen de mensen en veranderde alles in as. De mensen die het hebben meegemaakt zwijgen, maar de cactussen en de stenen in de woestijn hebben alles gezien en zullen eeuwig getuigen van de gebeurtenissen.

Kalsubai

Mythisch verleden en alledaags heden ontmoeten elkaar in deze etnografische film aan de voet van de Indiase berg Kalsubai. In een voice-over vertelt een vrouwenstem over de legende van de godin Kalsu, die de grondvesten van het patriarchaat deed beven en door de vrouwen van het dorp nog altijd wordt bezongen.

Bancal

Het is waarschijnlijk de oudste vorm van bouwen die de mens kent: het simpelweg stapelen van stenen. Als je de juiste stenen kiest en die precies goed bewerkt en plaatst, zijn de bouwsels minstens zo stevig als een gemetselde muur. Het is een kunde die lijkt te zijn ingehaald door de tijd, overbodig gemaakt door moderne technieken. Maar juist daardoor kan het tot kunst worden verheven.


Delen